Od dobrych paru dni byliśmy świadkami wędrówki silnego ośrodka wyżowego po północy kontynentu, który następnie skręcił w stronę Polski przynosząc bardzo czyste powietrze i świetne warunki dalekoobserwacyjne w Karpatach. Kulminacja nastąpiła w minioną niedzielę, a ja fartownie miałem w planach spędzić akurat ten weekend na Sądecczyźnie. Siłą rzeczy ponownie wybrałem się w samotną podróż, lecz nie do końca w nieznane. Na tym zakończę, a ciąg dalszy tej historii przedstawię w kolejnym wpisie.
Powyższy wstęp nie jest przypadkowy, ponieważ dotyczy też niniejszej publikacji. W kolejnym dniu nadal utrzymującej się ładnej pogody, tj. w poniedziałek, niestety nie było już tak kolorowo ze względu na silniejsze zapylenie. Ratunkiem w tym wypadku okazała się tarcza Słońca i tak oto wylądowałem na Brzance w celu ponownej próby rejestracji Magury Łomniańskiej. Dla przypomnienia, punkt widokowy znajdujący się nieopodal kapliczki przydrożnej, jest prawdopodobnie jedynym i najdalszym miejscem w Małopolsce, które daje możliwość obserwacji najwyższego szczytu Gór Sanocko-Turczańskich, znajdującego się po stronie ukraińskiej.
Maksymalna odległość: 135,2 km.
Data wykonania: 09.11.2026 r.
Widok ogólny w kierunku południowo-wschodnim
Symulacja widoku (witryna Peakfinder)
Początek wschodu Słońca i widoczna już grań Magury Łomniańskiej
Magura Łomniańska (grań)
Magura Łomniańska z powoli wyłaniającym się szczytem
Magura Łomniańska z powoli wyłaniającym się szczytem
Magura Łomniańska widoczna już niemal w całości
Mocno spłaszczona Magura Łomniańska w całej okazałości na tarczy Słońca
Magura Łomniańska
Magura Łomniańska
Magura Łomniańska
Magura Łomniańska z wyraźnie odznaczającą się partią szczytową
Magura Łomniańska
Magura Łomniańska
Magura Łomniańska
Symulacja widoku (witryna UDeuschle)
Zasięg obserwacji (witryna Google Maps)
Komentarze
Prześlij komentarz